Samuel Hahnemann – Ware geneeskunst

De brief van Hahnemann, die hij schreef in 1810, heeft een onuitwisbare indruk op me gemaakt en ik pak deze er regelmatig even bij als reminder, me verplaatsend in zijn tijdsbeeld. Hahnemann was rond 1800 regulier arts en vele van de middelen die we nu in de homeopathie ook nog gebruiken waren volkomen normaal in die tijd onder álle artsen. Hahnemann documenteerde zijn proeven en casussen zorgvuldig. Zijn genie zat in het vastleggen van verbanden tussen ziekte en hun oorzaak en de omstandigheden zo maken dat een snel, zachtzinnig en duurzaam herstel mogelijk is door anders te doseren en toe te dienen. Iets wat weinig gebeurde in die tijd, en helaas nu nog steeds. 1 op de 3 mensen die regulier medicatie gebruiken wordt ziek van de bijwerkingen.

Samuel Hahnemann heeft ons een blauwdruk achtergelaten, een systeem, een denkwijze waarmee we alle ziektes van deze tijd en daaropvolgend kunnen behandelen.

(Brief van Hahnemann – aanrader voor ieder die zich met geneeskunde bezig houdt)

“Geen enkele zaak is, volgens het getuigenis van alle tijden, met meer eenstemmigheid voor een kunst der veronderstellingen uitgemaakt dan de geneeskunst.

Geen zaak kan zich derhalve minder onttrekken aan een kritisch onderzoek naar haar reden van bestaan dan deze, waarop het kostbaarste goed dat we op aarde bezitten, namelijk de menselijke gezondheid, steunt.

Ik reken het mij tot een eer, dat ik in de laatste jaren de enige ben geweest, die een serieuze rationele herziening van die geneeskunst heeft ondernomen en die de conclusies van zijn overtuiging aan de wereld heeft voorgelegd, deels in algemene, deels in speciale geschriften.

Bij deze onderzoekingen kwam ik tot de ontdekking dat de weg tot de waarheid, die ik alleen moest bewandelen, heel ver weg lag van de algemene leerbaan van de geneeskundige waarneming. Hoe verder ik van waarheid tot waarheid voortging, des te meer verwijderden zich mijn stellingen – die ik stuk voor stuk door ervaring bevestigde – van het oude bouwsel dat, opgebouwd uit meningen, zich alleen nog maar door meningen overeind kon houden.

De resultaten van mijn overtuiging heb ik in dit boek neergelegd.
We zullen zien of artsen die eerlijk willen zijn ten opzichte van hun geweten en de mensheid, nu nog langer willen vasthouden aan het heilloze weefsel van gissingen en willekeur, of dat ze een open oog kunnen krijgen voor de zegenrijke waarheid.

Dat wil ik vooraf ter waarschuwing zeggen: indolentie, gemakzucht en eigenzinnigheid maken die dienst aan het altaar der waarheid onmogelijk. Slechts onbevangenheid en onvermoeide ijver stellen in staat tot het heiligste van alle mensenwerk, de uitoefening van de ware geneeskunst.

Hij die de geneeskunst in deze geest beoefent, staat vlakbij de godheid, de schepper der werelden, wiens mensen hij helpt in stand te houden en wiens goedkeuring zijn hart driewerf gelukkig maakt.

S. Hahnemann
Cöthen, 1810

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *